Prezydent Donald Trump powiedział, że Stany Zjednoczone zdobyły większościową kontrolę nad ponad 65 mld baryłek rezerw ropy naftowej Wenezueli. Ogłosił tę umowę 28 sierpnia, nazywając ją największą umową naftową w historii.
Jednak cena ropy Brent nie spadła po tych wiadomościach. Wskaźnik rynkowy wzrósł z około 88 USD do 90,48 USD do poniedziałku, mimo zapowiadanej większej podaży.
Te baryłki to rezerwy, nie gotowa podaż
Umowa daje prywatnej spółce 100-letnią dzierżawę 17 wenezuelskich pól naftowych. USA posiadają 55% udziałów w tym przedsięwzięciu, powiedział amerykański urzędnik dla Newsweek.
Tymczasowa prezydent Delcy Rodriguez poinformowała, że złoża mają potwierdzony potencjał 65 mld baryłek. Stwierdziła, że spółka może przyciągnąć ponad 100 mld USD inwestycji.
Żadna z tej ropy jeszcze nie płynie na rynek. W latach 90. Wenezuela wydobywała ponad 3 mln baryłek dziennie.
Według danych OPEC produkcja wynosi dziś blisko 1 mln baryłek dziennie.
Rystad Energy prognozuje, że wydobycie wzrośnie jedynie o 17% do 2028 roku. Taki wzrost wymaga ogromnych inwestycji w zniszczoną infrastrukturę.
Patrick De Haan, szef analiz paliwowych w GasBuddy, ocenił w Newsweek tę sytuację następująco:
“Nadzieja na niższe ceny paliw brzmi dobrze, ale potrzeba nadal miliardów USD inwestycji, by wydobyć tę ropę.”
Dlaczego ceny jednak wzrosły
Brent spadła z ponad 93 USD za baryłkę pod koniec sierpnia. Zjazd pokrył się ze spadkiem obaw o cieśninę Ormuz.
Goldman Sachs oszacował eksport ropy z Zatoki na poziomie 15–16 mln baryłek dziennie, czyli około dwóch trzecich wolumenu sprzed konfliktu. Iran i Oman zawarły także umowę o podziale przychodów z cieśniny, ale Teheran zapowiedział, że nie gwarantuje otwarcia szlaku.
Wzrost cen w niedzielę wieczorem wynika z tych samych obaw, a nie z sytuacji w Wenezueli. Premia ryzyka, która utrzymywała się przez wiele miesięcy, nie zniknęła całkowicie. Inwestorzy traktują odległe wenezuelskie baryłki jako tło przy faktycznym zagrożeniu podaży gdzie indziej.
Dwa czynniki zdecydują, gdzie podąży Brent. Pierwszy to to, czy premia za ryzyko na Bliskim Wschodzie będzie nadal maleć. Drugi — czy wenezuelska spółka ściągnie inwestycje, na które liczy Rodriguez.
